• Wysoka zawartość wilgoci w tkaninie lub podszewce; wilgoć w wilgotnej tkaninie paruje w wysokich temperaturach, tworząc pęcherzyki pary (szczególnie podczas szczelnego prasowania). Zaleca się upewnienie się, że powrót wilgoci z tkaniny wynosi ≤ 6% przed prasowaniem;

• Otoczenie nie jest układane płasko, co powoduje zagniecenia lub nakładki;

• Przesuwanie tkaniny podczas prasowania powoduje niewyrównanie warstwy kleju;

• Używanie brudnego stołu do prasowania (resztki kleju i kurzu wpływają na przyczepność);

• Wykonywanie zabiegów cieplnych na mokro, takich jak mycie, parowanie lub osadzanie po klejeniu; jeśli siła wiązania jest niewystarczająca, bąbelki prawdopodobnie powrócą;

• Tkanina jest zbyt gruba lub zbyt gęsta (np. popliny o wysokiej liczbie i wysokiej gęstości, tkaniny powlekane), co utrudnia przenikanie kleju topliwego;

• Tkanina zawiera włókna elastyczne (np. spandex), co powoduje znaczną różnicę w szybkości kurczenia termicznego między tkaniną a podszewką; uwalnianie naprężeń podczas chłodzenia powoduje bąbelki;

• Powierzchnia tkaniny posiada wodoodporne wykończenia, powłoki lub olejne zabiegi, które wpływają na zwilżanie i przyczepność kleju;

• Granulki kleju topliwego są zbyt drobne lub temperatura topnienia jest niezgodna z procesem;

• Specjalne procesy obróbki są niekompatybilne z granulkami kleju topliwego;

Temperatura zbyt wysoka lub zbyt niska

Zbyt wysoka temperatura:Klej topiony na gorąco topi się nadmiernie, rozkłada lub karbonizuje, tworząc gaz tworzący pęcherzyki;

Zbyt niska temperatura:Klej nie topi się wystarczająco, uniemożliwiając mu penetrację włókien tkaniny; Wiązanie jest słabe, a materiał kurczy się i pęcze po schładzeniu.

Niewystarczające lub nierówne ciśnienie

Niewystarczający nacisk → Słaby kontakt między klejem a tkaniną;

Nierówne ciśnienie (np. nierówny stół prasujący, odkształcona płyta naciskowa) → Lokalne obszary nie łączą się, tworząc puste miejsca.

Nieodpowiedni czas trwania

Czas za krótki→ Klej nie stopił się całkowicie i nie przeniknął;

Czas za długi→ Tkanina się przegrzewa, powodując parowanie wilgoci i tworzenie pęcherzyków pary lub starzenie się kleju i stawanie się kruche.

Niewystarczające chłodzenie

Przesuwanie lub składanie tkaniny zanim odpowiednio ostygnie po związaniu → warstwa kleju nie utwardziła; Siły zewnętrzne powodują mikropęcherzyki lub delaminację.

Lekkie nietkane przypiekaczne podszewki: mniej niż 20 g/m²

Średniociężka nietkana warstwa przypalna: 20–30 g/m²

Ciężkie nietkane podszewki: 30 g/m² i więcej

Nietkane podszewkiUżywana w odzieży jest głównie lekka i średnia. Dla lekkich tkanin (takich jak jedwab) powszechnie stosuje się lekkie i ultralekkie nietkane podszewki o masie 20 g/m² lub mniej.

Na podstawie cech wydajnościowych można je podzielić na typy nieklejące, częściowo klejące i w pełni klejące.

Na podstawie kształtu i cech można je sklasyfikować następująco:

• Proste przesuwanie—paski cinane na paski o różnej szerokości wzdłuż kierunku osnowy i wątku, w zależności od zastosowania.

• Interlining z użyciem stronnictwa—w tym regularne uprzedzenia, wąskie i szerokie.

Typowe specyfikacje to 60°, 45°, 30° i 12°, o szerokości zbliżonej do prostego przekładania się.

Taśmowata taśma samolepna do wzmacniania określonych części odzieży. Służy do wzmacniania i wzmacniania miejsc takich jak otwór na pachy, dekolt, wcięcie na brzeg, wstawk rękawów, otwór kieszeni, dół kieszeni oraz brzeg dołu.

Za pomocą specjalnego procesu ta podłoże wykonana jest w całości z kleju topliwego w wzorze przypominającym pajęczynę, co daje cienką, miękką fakturę. Jest umieszczona między dwiema warstwami tkaniny i łączy się z obiema stronami podczas podgrzania, stąd nazwa "dwustronna taśma klejąca" (powszechnie znana jako taśma dwustronna). Często stosuje się go w rurach jako wzmocnienie.

Ogólnie rzecz biorąc:W przypadku pełnoprawnych uszczelek oraz uszczeni, które wymagają trwałego połączenia, do łączenia należy używać prasy cieplnej; Żelazo powinno być używane wyłącznie do niektórych rodzajów dekoracyjnych uszczelek lub do łączenia niektórych rodzajów podszewki.

Temperatura wiązania żelaza musi oczywiście być utrzymywana w dopuszczalnym zakresie, podobnie jak w przypadku maszyny do spawania. Temperatura powinna osiągnąć punkt topnienia kleju topnionego i być utrzymywana jak najniższa.

Podczas łączenia żelazkiem należy wywierać nacisk przez około 4 do 6 sekund na powierzchnię w odpowiedniej temperaturze. Kluczem jest zapewnienie równomiernego wiązania.

Podczas testu łączenia ustaw temperaturę, ciśnienie i czas wiązania zgodnie z zalecanymi warunkami łączenia i sprawdź, czy te trzy parametry działają prawidłowo na maszynie przed przeprowadzeniem testu.

• Wytrzymałość na lepkość (wytrzymałość na odklejanie) po przyklejeniu podszewki do tkaniny

• Sprawdź, czy nie ma przecieków kleju

• Zwróć uwagę na wszelkie zmiany w dotyku dłoni po laminowaniu

• Zmiany w kurczeniu się (w tym zarówno kurczenie termiczne, jak i płukanie)

• Zmiany w wyglądzie tkaniny (takie jak przebarwienia, zrzucanie się w kółki, ślady czy połysk)

• Cały test musi zostać przeprowadzony godzinę po włączeniu maszyny bezpiecznikowej

• Zależność między temperaturą fuzji, czasem fuzji i ciśnieniem topienia:Obniżenie temperatury wymaga wydłużenia czasu lub zwiększenia ciśnienia, podczas gdy podniesienie temperatury pozwala na skrócenie czasu lub obniżenie ciśnienia.

• Związek między czasem a presją:Wraz ze wzrostem czasu wiązania ciśnienie można odpowiednio obniżyć, ale minimalne wymagane ciśnienie musi być nadal utrzymane. Wydłużenie czasu wiązania i względne zmniejszenie nacisku wywieranego przez maszynę na tkaninę — zwłaszcza tkaniny o dużej liczbie — jest skutecznym sposobem zachowania faktury i wyglądu tkaniny.

• Temperatura wiązania:Odnosi się to do temperatury na powierzchni styku między przylegającą warstwą a tkaniną podczas procesu prasowania na ciepło, znaną również jako temperatura klejenia. Jeśli temperatura jest zbyt niska, klej topiony nie stopi się; Jeśli jest zbyt wysoki, może uszkodzić tkaninę, powodować nadmierne termokurczenie, wpłynąć na dotyk dłoni, a w poważnych przypadkach prowadzić do przeciekania kleju — czyli przecieku kleju na powierzchnię tkaniny.

• Ciśnienie wiązania:Jeśli ciśnienie jest zbyt niskie, klej topiony nie przylega do tkaniny; Jeśli ciśnienie jest zbyt wysokie, zmieni właściwości tkaniny, takie jak zwiewność i przewiewność.

• Czas na zacieśnienie więzi:Czas wiązania jest bezpośrednio proporcjonalny do wagi (grubości) tkaniny; im grubsza tkanina, tym dłuższy czas wiązania.

Wytrzymałość oskórania odnosi się do średniej siły potrzebnej do oddzieleniaSpawalna powłoka interliningz tkaniny jest mocowana przez obrót o 180 stopni.